Fri 14 Nov 2008
મને રમવા દે!
Filed under: Uncategorized — વિશ્વદીપ બારડ @ 2:09 pm

મા, મને રમવા દે..
પછી પેટ ભરીને જમવા દે..મા, મને રમવા દે.

નવા,નવા રમકડા રમવા દે,
ભેળુ સાથે થોડી ગોષ્ઠી કરવા દે..મા, મને રમવા દે.

સંતાકુકડી સાથીઓ સાથે રમવા દે,
થાકી પાકી તારા ખોળામાં આળોટવા દે..મા, મને રમવા દે.

રાતે રાતે થોડા તારલા ગણવા દે,
કાલા,કાલા ગીતા ગાતા મને સુવા દે..મા, મને રમવા દે.

Comments (25)
Fri 14 Nov 2008
એક આંધળી બાળાનો સંદેશો!
Filed under: સ્વરચિત રચના — વિશ્વદીપ બારડ @ 2:04 pm

penny_pal
આંખ નથી એથી હું આંધળી નથી,
આંધળી કહેશો નહી મને,
મારા કાન આંખ બની બધુંયે જુવે છે.

ઇશ્વરે આંખને બનાવ્યા છે કાન,
વ્હાલે આપી છે ઘણી મને શાન..આંધળી કહેશો નહી મને

દિવસ-રાત ને સ્પર્શિ શકું,
ચંદ્રના તેજ ને ભાળી શકું…આંધળી કહેશો નહી મને

‘મા’ ના ખોળામાં બેસી,
આખી દુનિયા નિહાળી શકું…આંધળી કહેશો નહી મને

લખીને સારી સૃષ્ટીને સંદેશો આપી શકું,
હજાર છે આંખો નિહાળવા મને..આંધળી કહેશો નહી મને

Comments (254)
33 queries. 0.243 seconds. Powered by Gujarati Sahitya Sarita
Type in
Details available only for Indian languages
Settings Settings reset
Help
Indian language typing help
View Detailed Help